İlişki Terapisti :p

İlişki terapisti gibi bişeyim😛
İnsanlar nedense bende öyle bir ışık görüp bu konudaki dertlerini anlatmaya başlarlar.. Dinler bir kaç tavsiyede bulunurum ama böyle ciddi tavsiyeler değil rahatlatmak üzere söylenen bir kaç komik cümleden oluşur genelde konuşma.. Yani sadece espriler yaparak kafalarını dağıtmayı denerim.. Aralara ufak tavsiyeler serpiştiririm..
Başarılı olduğumu falan düşünmem.. Böyle bir telaşa girmem çünkü sadece konuşurum.. Ama sonunda nedense konuştuğum kişi çok minnettar olduğunu falan söyler.. Rahatlatır onu bu konuşma.. Hatta alışkanlık yapar bu defa bişey olunca hemen ararlar yine anlatırlar gelişmeleri🙂
Herkesin acısını hissetmek gibi bir aptallığım var.. Sanırım bu kadar iyi anlayıp konuşmalarımın işe yaramasının sebebi bu..
Ama işte yine “terzi kendi söküğünü dikemez” olayına gelirim dönüp dolaşıp😦
Daha bir kaç hafta önce beş-altı yıllık bir ilişkinin ayrılık fikrine takılmasına şahit oldum.. Nedense geldi çocuk bana anlattı.. Öyle çok samimiyetimiz falan da yok üstelik.. Resmen yalvardım çocuğa ayrılmayın diye😦 Biliyorum rezillik.. Ama benzer bir yaram vardı çok özdeştirdim belki.. İlişkinin düzelmesine yönelik bişeyler söyledim.. Neler yapması gerektiğini söyledim.. Bir süre sonra çocuk döndü bana tekrar “barıştık” diye.. Teşekkür etti bir sürü, “senin sayende” dedi..
Bir yandan mutlu oldum bunu duyduğuma fakat içimde bir yer de sızlamadı değil.. Bir insan kendine nasıl bu kadar faydasız olabilir?

Bundan üç beş ay önce de yıllardır arkadaş olan hatta kardeş ayağına yatan ama birbirlerine karşı ilgilerinin olduğu açık olan birilerini birleştirmiştim.. (Birleştirmiştim diyorum ama sakın övünmek olarak algılanmasın bir sebep olması gerekiyordu belki bunun gerçekleşmesine yardımcı olmuşumdur en fazla) Onların birleşmeleri beni yıpratarak olmuştu hoş çünkü çok salaklardı ikisi de – aklıma geldikçe deliririm hala!- sadece onları düşünerek değil biraz da başımı daha fazla ağrıtmasınlar diye yapmış olabilirim bunu😛
O biraz daha karışık bir hikayeydi çocuk bana aşık olmuş evlenme teklifine kadar abartmıştı.. Neden bilmiyorum olmayacağını kabullenmekte zorlanmıştı acı çekmişti ağlamıştı bir kaç kez dayanamayıp.. Hiç hoş bir durum değildi ama çok acımıştım üzülüyordum haline saf gibi..

Biri seni seviyor diye böbürlenip havalara giren tiplerden nefret ediyorum.. Olayı “kaçan kovalanır”a çeviriyorlar direkt sinir oluyorum.. Onlara benzememek için hep iyi davrandım insanlara bu gibi durumlarda.. Aslında biraz da ben de yaşarsam böyle bir durum belki faydası olur bu davranışların diye ummuştum.. Böyle söyleyince bu şekilde bir planla ilerlemişim gibi oluyor ama sadece onların yerine kendimi koyuyordum.. “Ben böyle olsam karşımdakinin bana nasıl davranmasını isterdim” şeklinde hareket ettim hep..
Ama öyle olmuyormuş tabi.. Hayatta hem iyi olup hem kazanan olmanız mümkün değilmiş..

Neyse hikayeye dönersek; kız bana çocuğun telinden onun gibi mesaj çekmişti bişeyler öğrenmeye çalışıyordu belli ki.. Farkettim ilk andan itibaren ve duymak istediği cevapları verdim.. Beni böyle aptal yerine koyması sinirlerimi çok bozdu ama bir anlık umursamamayı tercih ettim.. Tabi ki şimdi sorsanız kabul etmezler hatta büyük ihtimal kıl oluyorlardır bana.. Amaan ne de umrumda ya pehh

İlk hikayeye dönelim o daha masumdu çünkü.. İlişkide böyle alavere dalavere olması çok iğrenç geliyor o yüzden çok bahsetmek istemiyorum öylelerinden.. Çocuk anlatırken kıza birilerinin bu aklı verdiğini söylemişti.. Yani onun benimle konuşması gibi sanırım kız da başka birine bunları açtı fakat tavsiyeler birleşmeye yönelik değildi anladığım kadarıyla.. Ne kötü insanlar var dünyada! Ne kazanacaklar ki bir çifti ayırarak.. Üstelik pişman olsalar ayrıldıklarına ne gelip derdini dinlerler ne aralarını yapmaya çalışırlar o saatten sonra.. Yazık.. Aklıma geldi yine; dünyada birilerine ayrılmalarını salık veren insanlar var.. Hem de düşündüğümüzden çok daha fazla sayıdalar.. Ama sanırım bu insanlar ilişkilerinde pek sorun yaşamıyorlardır.. Bu dünya böyle bir dünya çünkü..

Yine büründüm karalara.. Bunalımlara girdim yine.. Onca direnmeme, uğraşmama, çabalamama rağmen her zaman işe yaramıyor işte.. Bazen hiç yol katetmemişim gibi geliyor.. Bazen çok güçsüzmüşüm gibi geliyor.. Ama bazen de dayandığımı görerek mutlu olabiliyorum “aferin kız” diyorum🙂
Şimdiye kadar farketmediyseniz söyleyeyim: dengesizlikte bir numarayım😛 ya da şöyle söyleyeyim çok fazla duygu değişimi yaşıyorum.. Candan erçetin’in sitem şarkısındaki gibiyim:

“işte ben böyle bir hal içindeyim
aslında derin keder içindeyim
bazen bilmeyerek ne yaptığımı
iyi kötü güzel çirkin her biçimdeyim
bazen isyan edip yalnızlığıma
sana karşı ince bir sitem içindeyim”

Bildiğim bir şey varsa şudur ki; İnsanın kendiyle savaşması kadar zor bir durum yok hayatta.. Keşkelerimizi üstüste koysak çoktan bulutlara ulaşmıştık..

Bir de şu şarkı hoşuma gidiyor bu ara.. Sözleri çok güzel..
Sertap Erener – Bir çaresi bulunur..

“Sesimde söyleyemediğim sözler var
Gizleyemediğim gözyaşlarım
Silipte unutamadığım sabahlar
Kokladığım eşyalarım

Bir çaresi bulunur, elbet yarın
Yeniden yaşamanın
Bir çaresi bulunur elbet canım
Bi uyuyup uyanalım
Ah bi yolu vardır elbet yarın
Yeniden yaşamanın
Bi çaresi bulunur çıkmazların
Bi uyuyup uyanalım

İçimde saklayamadığım anlarım var
Hiç bitmeyen yanlızlığımın
Silipte unutamadığım geceler
Dönüşü yok hep kalp ağrısı

Bir çaresi bulunur elbet yarın
Yeniden yaşamanın
Bir çaresi bulunur elbet canım
Bi uyuyup uyanalım
Ah bi yolu vardır elbet yarın
Yeniden yaşamanın
Bi çaresi bulunur çıkmazların
Bi uyuyup uyanalım “

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s