Sevgili Günlük..

09 Mayıs 2011…

Bazen çok kızgın oluyorum.. Sakinleşmek için çok çabalamam gerekiyor..
Düşünmek hiç iyi gelmiyor.. Düşünmemek için çok uğraşıyorum.. Kafamı dağıtmak için onlarca şeyi aynı anda yapıyorum..
Artık çok unutkanım.. Cümlelerimi bile unutuyorum.. Başladığım cümleleri kalanını unuttuğumdan tamamlayamıyorum.. İsimleri, sayıları, şifrelerimi bile unutabiliyorum.. Ama bu unutkanlığımı seviyorum.. Yaşamamı sağlıyor..
Hayat duruyor sanki bazen.. Nefesim kesiliyor bir an biliyorum.. Ağzımı açamayışımdan anlıyorum o an yaşamadığımı.. Bazen konuşmaktan o kadar yorgun düşüyorum ki tüm hayatımı anlattım sanıyorum ama hayır aslında bunların hepsini içimden yapıyorum.. İçimle konuşuyorum o yüzden sesli bir şekilde konuşmaya kalktığımda çoğu zaman saçmalıyorum..
Zaman zaman günlük tutuyorum.. Bir iki cümle yazarak rahatlıyorum.. Çoğu zaman burayı günlük gibi kullanıyorum.. Derdimi döküp rahatlıyorum..
Bazen tek kişinin suçunu tüm insanlığa dağıtıyorum hepsinden nefret edeceğim geliyor.. Ama sonra geç olmadan farkediyorum..
Bir adamı sevmeye çok yakınım.. Ama asla söylemeyi düşünmüyorum.. Çünkü yine yüzünü değil düşüncesini seviyorum.. Ona söyleyip bana yalanlar söylemesine sebep olmak istemiyorum.. Şu anki haliyle onun bu sevgiye fazlasıyla değer olduğunu biliyorum.. Dile getirip, beni yanıltmasını istemiyorum.. Uzaklaşıyorum.. Gidiyorum.. Dedim ya zaten yüzünü değil düşüncesini seviyorum.. Zaten ben hepsini onlardan bağımsız, içimde yaşıyorum.. Onsuz da sevebiliyorum..
Birleşmek hiçbir şey ifade etmiyor benim için.. Kalbim acıyacakmış, isyan edecekmiş umrumda değil.. Hem biliyorum bundan ötesi yok.. Daha fazla acırsa ancak uyuşabilir ve sanırım bu iyi bir şey olurdu..
Tüm yazılarım, dinlediğim şarkılar, şiirlerim, sitemlerim kendime.. Kimseyi bunlara bulaştırmıyorum.. Bazen bırak sevgiyi, nefreti bile haketmeyen insanların var olduğuna inanıyorum.. Bu yüzden onlardan nefretimi bile kıskanıyorum.. Ama affımı da veremiyorum.. Hiç affetmeyeceğimi düşündüğüm insanlar var.. Affedebilmeyi, unutabilmeyi çok istiyorum.. Onları böylece hayatımdan temelli çıkarmaya çabalıyorum..
Saatlerim yok.. Gecem gündüzüm belli değil.. Bazen akşamın 8-9’una ikindi diyorum.. Neşemle gözyaşım birbirinden uzak değil.. Gülerken ağlayacağım geliyor.. Ağlarken gülmeye başlıyorum.. Her zaman dengesizdim biliyorum.. Ama bir süredir dibine vurduğumu görüyorum.. Yine de geçmiyormuş gibi gelen vakitler bir süre sonra hızına şaşırtabiliyor beni.. Atlattığım günlere şükrediyorum.. Her gün farketmiyor belki o kadar ama sanırım her hafta bir öncekinden daha iyi oluyorum.. Hayata doğru bir adım daha atıyorum..
Diğer insanların imtihanlarını görüyorum.. Ben hep şükrediyorum.. Ama bir yandan daha görünür bir yerim acısaydı diyorum.. Kolum, bacağım kırılsaydı mesela.. Sanki onlar daha hafifmiş gibi geliyor.. Çünkü öyle şeyleri yaşadığım zamanlardan hatırladığım bu kadar ağır olmadığıydı..
İnsanların soğuk yüzlerinin çok tiksinç olduğunu biliyorum.. Onlara güvenmekten korkuyorum.. Şimdi yüzüme gülenlerin gün gelip beni yerlere vurabileceğini düşünmeden edemiyorum.. Bu güven korkusunu içime işleyenlere bir kez daha lanet ediyorum.. Ve onlardan tekrar tiksiniyorum..
Bazen inanılmaz cesur oluyorum.. Hatta çoğu zaman.. Arabayı yavaş kullanmayı unutuyorum.. Bir kaç defa tehlike atlattığım halde umursamıyorum ders almıyorum.. Ama bazen biliyorum duruluyorum.. O zaman çok sessiz sakin oluyorum.. Oturup resim yapıyorum.. Tüm dikkatimi onun üzerinde yoğunlaştırıyorum..
Yazı yazmak gibi değil bu.. Bir dostla konuşmak gibi.. Çoğunu kimseyle konuşmuyorum bunların.. Özellikle bir konuyu kimseye açmıyorum.. Kötü bir söz söyleyip onlara benzemek istemiyorum.. Hani bazı sözler ağzınızda acı, ekşi bir tat bırakır ya böyle sözlere başlayacağımda aynı tadı alıp bırakıyorum daha fazlasını istemiyorum..
Bazen bir tek huzur istiyorum.. Bazen biraz daha fazlasını.. Esasında en çok unutup devam etmek istiyorum………….

      

09 Mart 2013…

Her zaman umudunuz olsun.. Unutmak gibi bir nimet vermiş Rab hepimize ki hayatımıza devam edebiliyoruz duraklamamıza neden olan ne olursa olsun.. 

Gelecek, hepimiz için büyük sürprizler saklıyor.. Bunların arasında olumsuz olanlar da var muhakkak fakat hiç bir şey gözlerini kapatıp şükretmeye engel değil… 

Ben inanıyorum her şey güzel olacak siz de inanın😉