Sanrılar…

Küçükken, hiç bişeyi kesin olarak bilmez ve hayal gücümüzle kafamızda yeni dünyalar oluştururduk..
Bir çok şeyi farklı bir şekilde değerlendirir öyle olduğunu zannederdik..
Sanrı kelimesi de buradan gelir zaten.. Sanmak.. Tam tanımı bu olmasa da ben bu şekilde değerlendireceğim burada..

3 – 5 yaşlarındayden ben “denizi taşınabilen bişey zannederdim” mesela.. “Buraya ne zaman deniz gelcek” şeklinde abuk sabuk sorular sorardım büyüklere😛
Bulutlar bana göre pamuktandı.. Gökkuşağı şekerleme..
Gökkuşağıyla ilgili bişey daha var aklımda.. Gökkuşağının sonuna gideni bekleyen bir kova altın olduğu öyküsünün yanında benim inandığım bişey daha vardı.. Gökkuşağının sonuna giden kişi kızsa erkek, erkekse kız olacaktı🙂 O yüzden kız olmaktan bıktığım zamanlarda ve yağmur sonrası gökkuşağını her gördüğümde düşünürdüm oraya varmayı..
Herkesin vardır küçükken doğruluğuna inandığı böyle sanrıları.. Burada paylaşabiliriz diye düşündüm..
Ben aklıma yenileri geldikçe yazacağım.. Siz de yazın beraber gülelim😉

9 thoughts on “Sanrılar…

  1. cnm yaa sankim siir yazmissin….okurken pek bi derinlere daldim

    ben kücüklügümü pek hatirlamam coook uzun seneler gecmis🙂
    ama aklima gelirse yazarim yine🙂

  2. Ben hep yasadigimiz hayatin bir filim oldugunu ve acaba bizide bir yerlerde izliyorlarmidir diye düsündügümü hatirladim…sanki gercekten yasamiyoruzda her an her sey degisebilir gibi düsünürdüm…

    bir de her yere yürüyerek gidebilecegimize inanirdim…mesaafeler yoktu benim icin…

    sonra izledigim filimlerin gercek olduguna inanirdim….Vampirlerin mesela var olduklarini düsünürdüm…
    Freddy Krügger yüzünden uyuyamazdim mesela…gercekten yasadigini ve uyursam gelecegini düsünürdüm…

    bukadar geldi simdik aklima….arkasi yarin🙂

    • hemen hatırlamışsın işte kuzucum bravo sana valla..
      çocukken her şey gözümüze basit görünüyormuş zaten büyüdükçe anlıyoruz farkına varıyoruz..
      yürüyerek bi yerlere gitme olayı hakikaten inandığımız bişey bu yüzden nerdeyse hepimiz küçükken bir kez evden çıkıp gitmişiz..

      ben de ananemlere gitcem diye çıkmışım bir gün ama köydelermiş onlar ne mümkün varmam.. üstelik taş çatlasa 3-4 yaşlarındayımdır.. giderken tren yolundan geçiyoruz diye tren yolunu bulmuşum nese ki köye varmadan bir baba-kız bulmuş beni de eve getirmişler tarifimle😀

    • aynen öle kuzum yoksa yalnız başına bir kız çocuğu kaçırabilirlerdi yani verilmiş sadakamız varmış

      sen beni eve getirdiklerinde babanemin tepkilerini bir duysan krize girersin sridevim yaw kadının umursamazlığı yüzünden neredeyse inanmayıp polise götürceklermiş😀
      bi ara yazayım bunu da anlatayım hepsini komedi tam🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s